👁️👁️👁️

3 silmää, kaikki ruskeita

Тры вочы, усе карыя Жыў сабе адзін чалавек па імені Іван, і ў яго было тры вочы. Не два, а менавіта тры. І ўсе яны былі карыя, як самая моцная кава з раніцы. Калі Іван выходзіў на вуліцу, людзі спачатку здзіўляліся: “А ў яго два вочы ці тры?” Але Іван толькі ўсміхаўся: “Тры. І ўсе карыя. А вам што?” Ён хадзіў у школу, дзе настаўніца матэматыкі сказала: — “Іване, гэта, напэўна, нейкая дзіўная з’ява.” — “Не дзіўная, — адказваў Іван, — гэта проста тры карыя вочы.” Кожны дзень Іван выкарыстоўваў трэці вочы для дзіўных рэчаў: назіраў, што робяць сябры за спіной, чытаў кнігі на адлегласці, не паднімаючы галаву, і нават бачыў, калі печыва знікала з талеркі на кухні. Але самая смешная рэч была ў тым, што ўсе тры вочы бачылі аднолькава. Ніводны не “аддзяляўся” – усе тры карыя вочы былі як сябар: заўсёды разам, заўсёды каротка ўважлівыя. І людзі пачалі казаць: — “Іван, у цябе тры вочы? І ўсе карыя? Гэта амаль містычна!” — “Не містычна, — адказваў ён, — проста зручна: ніколі не прапусціш нічога цікавага.” Так Іван жыў са сваімі трыма карымі вачыма, смяяўся з дзіўных пытанняў і паказваў, што трохі незвычайнасці можа зрабіць жыццё вясёлай прыгодай.