Ⅶ‍🍔

viipurilainen, eli seitsemäs purilainen

"Долоо дахь Хамбердер ба хогийн машины зам Виіпурийн тэр эр, олонд “Долоо дахь Хамбердер” нэрээрээ танигдсан хүн, нэг л өдөр амьдралаа өөрчлөхөөр шийджээ. Гамбургер идэх нь философи хэвээрээ үлдсэн ч, ажил нь солигдов. Тэрээр Жäмсä ба Мантта-Вилппула-гийн хооронд хогийн машин жолоодогч болов. Хогийн машин бол энгийн тээврийн хэрэгсэл биш гэж тэр хэлдэг байлаа. — Энэ бол хөдөлгөөнт архив, — хүмүүсийн хэрэглэсэн бүхний түүх энд байна, гэж. Өглөө эрт тэр машиндаа сууж, замдаа ой, нуур, манан харна. Радиогоор мэдээ явна, харин тэр бодно: — Хүн юм хаяхдаа ч өөрийгөө илэрхийлдэг юм байна. Зарим айлаас зургаан хоосон гамбургерын хайрцаг гарна. Тэр толгой сэгсрээд: — Долоо дахь нь хаачив? гэж өөрөөсөө асууна. Жäмсä-н захад хүмүүс түүнийг танина. — Чи чинь тэр долоо дахь хамбердер уу? — Тийм ээ, гэхдээ одоо долоо дахь контейнертэй ажиллаж байна, гэж инээгээд хариулна. Мантта-Вилппула-гийн ойролцоо машин нь нэг удаа зогсож, тэр үдийн хоолоо идэв. Мэдээж долоон хамбердер. Эхний зургаа хурдан, долоо дахьг нь удаан, ой руу харж суун идлээ. — Хүн юм идэхдээ философич болдог, — юм хаяхдаа бүр илүү философич болдог, гэж тэр дотроо бодов. Ингээд Виіпурийн тэр эр Жäмсä ба Мантта-Вилппула-гийн хооронд замд гарсаар байлаа. Хог ачсаар, амьдралыг ажигласаар, долоо дахь хамбердерээ хүндэтгэсээр. Учир нь хот солигдож, ажил солигдож, машин хүртэл солигддог. Харин долоо дахь хамбердер бол хэзээ ч солигддоггүй юм."