tupakoitseminen

pahesignalointia kaikilta femmareilta 🚭

"Küçük bir köyde, Ahmet adında bir genç yaşardı. Her gün tütün dumanı etrafını sarar, arkadaşlarının etkisiyle sigara içmeye başlamıştı. Başlangıçta bir oyun gibi geliyordu; dumanı üflemek, arkadaşlarla gülmek… Ama zamanla vücudu değişmeye başladı. Nefesi daralıyor, öksürükleri uzuyor, enerjisi düşüyordu. Bir gün köyün yaşlı doktoru ona yaklaşarak dedi ki: “Ahmet, sigara sadece duman değil, küçük bir hapis… Her nefeste ciğerlerini esir alır, kalbini yorar, hayatını kısaltır.” Ahmet o sözleri duyunca ürperdi. Bir anlığına sigara onun elinde küçücük bir şey gibi görünüyordu ama düşündü: her çekiş, her bulut, geleceğinden çalıyordu. O andan itibaren Ahmet sigarayı bıraktı. Köydeki çocuklara da anlattı: “Sigara, bir oyun gibi başlar ama sonunda canımızı yakar. Gerçek özgürlük, temiz nefesle gelir.” Ve köyde herkes onun hikâyesinden ders aldı; sigara bir korkunç tuzak, hayatı çalan bir duman olarak hafızalara kazındı."